مطالعه‌ای نشان می‌دهد: درمان ریشه دندان می‌تونه کنترل قند خون شما رو بهبود ببخشه!

میکروب‌های توی دهان شما می‌تونن تأثیر عمیقی روی سطح قند خون شما – و به نوبه‌ی خودش، خطر ابتلا به دیابت یا بیماری قلبی – داشته باشن.

توی یک مطالعه‌ی جدید توسط محققان کینگز کالج لندن و دانشگاه هلسینکی، ۶۵ بیمار بعد از تحت درمان قرار گرفتن برای عفونت‌های ریشه دندان، «بهبودهای استثنایی» رو توی نشانگرهای کنترل قند خون نشون دادن.

این افراد آزمایش تحمل گلوکز رو دریافت نکردن، اما نمونه‌های خون نشون داد که توی سه ماه بعد از درمان، جراحی یا غیر جراحی، نشانه‌های التهاب سیستمیک توی خون اون‌ها بهبود یافته.

دو سال بعد، چندین نشانگر سلامت متابولیک هم مزایایی رو نشون دادن.

تیم تحقیقاتی سطح گلوکز سرم گروه رو قبل از درمان عفونت‌های دهانی اندازه‌گیری کردن. دو سال بعد از درمان، سطح گلوکز گروه به طور قابل توجهی کاهش یافته بود، همراه با نشانگرهای التهاب.

سطح بالای قند خون یک عامل خطر اصلی برای حملات قلبی و سکته هست.

سادیا نیازی (Sadia Niazi)، دندانپزشک متخصص درمان ریشه از کینگز کالج لندن و نویسنده‌ی اصلی، می‌گه: «یافته‌های ما نشون می‌ده که درمان ریشه دندان فقط سلامت دهان رو بهبود نمی‌ده – بلکه ممکنه به کاهش خطر بیماری‌های جدی مثل دیابت و بیماری قلبی هم کمک کنه.»

«این یک یادآوری قویه که سلامت دهان عمیقاً با سلامت کلی مرتبطه.»

این مطالعه گروه کنترل نداشت و مشاهده‌ای بود، به این معنی که نمی‌شه از نتایج برای تعیین علت و معلول استفاده کرد، اما تیم گمان می‌کنه که عفونت‌های مزمن بافت‌های داخل و اطراف دندان‌ها ممکنه به جریان خون نفوذ کنن و تغییرات التهابی گسترده‌تری رو ایجاد کنن، که روی شیمی خون ما تأثیر می‌ذاره.

این وضعیت التهاب، به نوبه‌ی خودش، می‌تونه به طور بالقوه روی مقاومت به انسولین تأثیر بذاره و کنترل قند خون رو به خطر بیندازه.

اون ایده نیاز به آزمایش بیشتر داره، اما فرض کلی توسط شواهد در حال ظهور که سلامت دهان رو به مرگ و بیماری ربط می‌ده، حمایت می‌شه.

به طور فزاینده‌ای، شواهد نشون می‌ده که بهداشت دهان ضعیف می‌تونه روی سیستم قلبی-عروقی تأثیر بذاره. توی یک مطالعه‌ی اخیر و شگفت‌انگیز که توی سپتامبر منتشر شد، دانشمندان باکتری‌های دهانی رو توی پلاک شریانی افراد مبتلا به بیماری عروق کرونر پیدا کردن.

بر اساس بعضی تخمین‌ها، افرادی که ضایعات عفونی توی داخل و اطراف دندان‌هاشون دارن، ممکنه بیش از دو برابر خطر ابتلا به بیماری عروق کرونر رو در آینده داشته باشن.

برای آزمایش اینکه آیا نشانگرهای التهابی، که توسط عفونت‌های دهانی هدایت می‌شن، با سلامت متابولیک مرتبط هستن یا نه، محققان به بیماران مبتلا به پریودنتیت اپیکال (AP) روی آوردن – یک وضعیت التهابی مزمن که توسط حمله‌ی باکتریایی به پالپ و ریشه‌ی دندان‌ها فعال می‌شه.

نمونه‌های خون توی پنج مرحله گرفته شد: قبل از درمان ریشه دندان، و بعد ۳ ماه، ۶ ماه، یک سال و ۲ سال بعد از درمان.

محققان مجموعاً ۴۴ متابولیت توی خون رو اندازه‌گیری کردن، که یا با التهاب یا متابولیسم مرتبط بودن. به دنبال درمان ریشه دندان، کمی بیش از نیمی از متابولیت‌ها به طور قابل توجهی تغییر کرده بودن، به ویژه اسیدهای آمینه، گلوکز و لیپیدها.

سه ماه بعد از درمان، کلسترول به طور موقت کاهش یافته بود. یک گروه اسید آمینه‌ی کلیدی مرتبط با مقاومت به انسولین هم کاهش پیدا کرده بود.

بهبود توی سطح گلوکز خون مدت بیشتری طول کشید تا ظاهر بشه، و توی علامت دو سالگی دیده شد. این همزمان با کاهش پیرووات (pyruvate) بود، ترکیبی که روی مسیرهای التهابی تأثیر می‌ذاره.

اگه درمان ریشه دندان واقعاً بتونه موارد هایپرگلیسمی (قند خون بالا) رو حل کنه، محققان فکر می‌کنن که می‌تونه به طور بالقوه خطر عواقب جدی قلبی-عروقی یک فرد رو توی آینده تعدیل کنه.

با این حال، یک چالش توی اندازه‌گیری متابولیت‌ها توی خون اینه که دانشمندان هنوز واقعاً نمی‌دونن همه‌ی اون‌ها چطور عمل می‌کنن یا با هم تعامل دارن. هزاران متابولیت توی گردش خون وجود داره که می‌شه اندازه‌گیری کرد، با این حال ما اغلب فقط می‌دونیم که با کدوم شرایط سلامتی مرتبط هستن.

نگاه کردن به فقط ۴۴ متابولیت می‌تونه فقط یک عکس فوری از اتفاقاتی که در حال وقوعه به دانشمندان بده، اما نتایج به اندازه‌ای جذاب هستن که نویسندگان خواستار تحقیقات بیشتری هستن.

نیازی می‌گه: «حیاتیه که متخصصان دندانپزشکی تأثیر گسترده‌تر این عفونت‌های ریشه‌ی دندان رو تشخیص بدن و از تشخیص و درمان زودهنگام حمایت کنن. همچنین باید به سمت مراقبت یکپارچه حرکت کنیم، جایی که دندانپزشکان و پزشکان عمومی با هم کار کنن تا خطرات رو از طریق این نشانگرهای خونی نظارت کنن و از سلامت کلی محافظت کنن. وقتشه که فراتر از دندان حرکت کنیم و یک رویکرد واقعاً جامع رو برای مراقبت از دندان بپذیریم.»

لینک منبع